portretschilder


'In wezen is verf niets anders dan gekleurde blubber, vormeloze yoghurt waarmee je een waanzinnige goocheltruc uitvoert. Een transformatie van ènkel kleur, via vorm en inhoud, naar een herkenbaar portret, een herkenbaar beeld dat aanspreekt. Het plezier in schilderen is zichtbaar in al mijn schilderijen. Vooral in de stofuitdrukking van onder andere parels, goud en andere sieraden is dit goed te zien'. 

Dit vakmanschap is de signatuur van het schilderwerk van Berni van Gils, want de eigen vertaling van de persoon naar het doek geeft de onmiddellijke herkenbaarheid van haar werk: 'Ik zoek naar een universeel beeld van de persoon, als ware het een staatsieportret'.

 

Door gebruik te maken van clair obscur doet ze een appèl op de rijke traditie van de Nederlandse portretschilderkunst uit de 17e eeuw waarin de geportretteerden veel waardigheid en aanzien kregen. De diepte van de verflagen geeft betekenis omdat de transparante verflagen licht geven van binnenuit. Dit komt doordat, tot op het wit van het doek, het licht teruggekaatst wordt en dat ondersteunt de vormkracht van haar schilderijen.

 

Het is feministisch werk. 'Female power' is een terugkerend thema, sowieso omdat ze zelf vrouw is, maar ook door krachtige vrouwen als Maria Callas en Frida Kahlo, die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de Kunst, een hommage te geven. Beide hebben een zeer sterke persoonlijkheid met grote waardigheid aan de ene kant en aan de andere kant tonen ze een buitengewoon sensibele fijngevoeligheid. Die combinatie zoekt Berni van Gils in haar werk. Ten eerste in zoeken naar de vorm, de uiterlijke buitenkant om vervolgens daaronder de innerlijke mens, de zielewereld van de persoon proberen te doorgronden. Dat doet Berni door concentratie, verinnerlijking en tijdloosheid te betrachten, waardoor verstilde portretten ontstaan.